Terug naar hoofdinhoud
Is meer altijd beter?

Intensieve taakspecifieke training bij een vroege dwarslaesie.

Nieuwe resultaten uit een grootschalige fase 3-studie zetten vraagtekens bij de heilige graal van 'high-intensity' training voor neurologisch herstel.  Er heerst in de revalidatiewereld een sterk geloof dat intensievere therapie, gebaseerd op activiteitsafhankelijke spinale plasticiteit, leidt tot beter neurologisch herstel na een dwarslaesie. Maar biedt een significante verhoging van de trainingsuren bovenop de standaardzorg daadwerkelijk de gehoopte meerwaarde?

De studie

In de onlangs gepubliceerde SCI-MT Trial (Spinal Cord Injury Motor Training), de grootste gerandomiseerde trial naar revalidatie-interventies bij een vroege dwarslaesie tot nu toe, werd dit onderzocht. In 15 ziekenhuizen verspreid over o.a.  Nederland, België en het VK werden 220 deelnemers met een recente dwarslaesie (minder dan 10 weken geleden) gevolgd. De interventiegroep ontving, naast de standaard multidisciplinaire revalidatie, gedurende 10 weken maar liefst 12 uur extra intensieve motorische training per week, specifiek gericht op spierfuncties onder het laesieniveau.  De controlegroep ontving enkel de standaardzorg. 

De resultaten

 De uitkomsten van dit pragmatische onderzoek zijn verrassend en dwingen tot reflectie:

  • Geen significant verschil in motoriek: Op de primaire uitkomstmaat (de Total Motor Score van de ISNCSCI) was er na 10 weken geen klinisch relevant of statistisch significant verschil tussen beide groepen (). 

  • Secundaire uitkomsten: Ook op het gebied van functionele onafhankelijkheid (SCIM-III), loopvaardigheid (WISCI-II) en kwaliteit van leven werden geen significante verschillen gevonden, met uitzondering van een klein positief effect op het psychologische domein. 

  • Veiligheid: Er werden vier ernstige bijwerkingen gerapporteerd, waaronder twee sterfgevallen in de interventiegroep (waarvan één mogelijk gerelateerd aan de intensieve training).  

Wat betekent dit voor de praktijk?

De onderzoekers suggereren dat de huidige standaard multidisciplinaire revalidatie (in de studie gemiddeld 8 uur fysio- en ergotherapie per week) mogelijk al de optimale dosis biedt voor neurologisch herstel.  Extra uren training bovenop dit regime lijken in deze fase van de revalidatie redundant. Dit onderzoek biedt cruciale inzichten voor het managen van verwachtingen bij patiënten en het efficiënt inrichten van schaarse revalidatiemiddelen. Is het tijd om onze focus te verleggen van 'méér trainen' naar 'ánders trainen'?

Lees hier het volledige artikel in Lancet Neurology voor alle details en de uitgebreide discussie over deze spraakmakende resultaten. 

 

Laatste nieuws

Datum: 10 maart 2026

Project March is op zoek naar vrijwilligers!

Wie helpt?
Project MARCH, een multidisciplinair studententeam van de TU Delft, werkt aan de ontwikkeling van een geavanceerd exoskelet dat mensen met een dwarsl…
Datum: 24 februari 2026

VIVENDI: Vitaal verder na dwarslaesierevalidatie

Het doel van VIVENDI
Mensen met een dwarslaesie hebben een relatief ongezond beweeg- en voedingspatroon, met grote impact op hun gezondheid en kwaliteit van leven: ruim 4…
Datum: 24 februari 2026

Webinar Painsci

Save the Date: 6 maart 2026, 15.00 - 16.30.
Chronische pijn bij dwarslaesie patiënten is een bekend probleem met enorme impact op het functioneren en de ervaren kwaliteit van leven. Conservatie…