Terug naar hoofdinhoud
Is meer altijd beter?

Intensieve taakspecifieke training bij een vroege dwarslaesie.

Nieuwe resultaten uit een grootschalige fase 3-studie zetten vraagtekens bij de heilige graal van 'high-intensity' training voor neurologisch herstel.  Er heerst in de revalidatiewereld een sterk geloof dat intensievere therapie, gebaseerd op activiteitsafhankelijke spinale plasticiteit, leidt tot beter neurologisch herstel na een dwarslaesie. Maar biedt een significante verhoging van de trainingsuren bovenop de standaardzorg daadwerkelijk de gehoopte meerwaarde?

De studie

In de onlangs gepubliceerde SCI-MT Trial (Spinal Cord Injury Motor Training), de grootste gerandomiseerde trial naar revalidatie-interventies bij een vroege dwarslaesie tot nu toe, werd dit onderzocht. In 15 ziekenhuizen verspreid over o.a.  Nederland, België en het VK werden 220 deelnemers met een recente dwarslaesie (minder dan 10 weken geleden) gevolgd. De interventiegroep ontving, naast de standaard multidisciplinaire revalidatie, gedurende 10 weken maar liefst 12 uur extra intensieve motorische training per week, specifiek gericht op spierfuncties onder het laesieniveau.  De controlegroep ontving enkel de standaardzorg. 

De resultaten

 De uitkomsten van dit pragmatische onderzoek zijn verrassend en dwingen tot reflectie:

  • Geen significant verschil in motoriek: Op de primaire uitkomstmaat (de Total Motor Score van de ISNCSCI) was er na 10 weken geen klinisch relevant of statistisch significant verschil tussen beide groepen (). 

  • Secundaire uitkomsten: Ook op het gebied van functionele onafhankelijkheid (SCIM-III), loopvaardigheid (WISCI-II) en kwaliteit van leven werden geen significante verschillen gevonden, met uitzondering van een klein positief effect op het psychologische domein. 

  • Veiligheid: Er werden vier ernstige bijwerkingen gerapporteerd, waaronder twee sterfgevallen in de interventiegroep (waarvan één mogelijk gerelateerd aan de intensieve training).  

Wat betekent dit voor de praktijk?

De onderzoekers suggereren dat de huidige standaard multidisciplinaire revalidatie (in de studie gemiddeld 8 uur fysio- en ergotherapie per week) mogelijk al de optimale dosis biedt voor neurologisch herstel.  Extra uren training bovenop dit regime lijken in deze fase van de revalidatie redundant. Dit onderzoek biedt cruciale inzichten voor het managen van verwachtingen bij patiënten en het efficiënt inrichten van schaarse revalidatiemiddelen. Is het tijd om onze focus te verleggen van 'méér trainen' naar 'ánders trainen'?

Lees hier het volledige artikel in Lancet Neurology voor alle details en de uitgebreide discussie over deze spraakmakende resultaten. 

 

Laatste nieuws

Datum: 23 oktober 2026

Kinderen met een dwarslaesie in beeld

Nieuwe publicatie op basis van de landelijke dwarslaesiedatabase
Hoe ziet de groep kinderen met een nieuwe dwarslaesie in Nederland eruit? Onderzoekers van het Kenniscentrum Revalidatiegeneeskunde Utrecht (De Hoogs…
Datum: 22 oktober 2026

NVDG-site is veilig

PHP-lek gedicht, geen schade
De afgelopen dagen was in het nieuws dat de programmeertaal PHP twee fouten bevatte die gebruikt konden worden om websites aan te vallen en te 'hacke…
Datum: 14 oktober 2026

NVDG-congres 2027: Onmeunig handig

Save the date: 21 en 22 mei 2027 in Enschede
Op vrijdag 21 en zaterdag 22 mei 2027 organiseert Roessingh samen met de Universiteit Twente het NVDG-congres in Enschede. Het thema is Onmeunig hand…